Letter
ฟ้องแพรว
 
     อยากแชร์ความรู้สึกตอนเห็นปกเฮีย ส. กับอาหมวยน้อย หลินปิง อย่างแรกต้องบอกว่าดีใจอย่างสุดซึ้ง ปลาบปลื้มมาก ยังกะปกพ่อลูกกันแน่ะว่ามั้ยคะ ทั้งท่าสโลว์โซซบกอดเอว นอนตักหลับปุ๋ย แถมภาพเก็บตก เฮีย ส. ยักคิ้ว เอียงคอ ยิ้ม ^_^ ทำตาแบ๊วๆ ถ่ายกับหลินปิงอีก ไม่เคยเห็นโหมดนี้ของเฮียสักเท่าไหร่ เอ่อ...ขำดี

    วันที่แพรวฉบับนี้ออกวันแรก มีเรื่องให้อารมณ์เสีย วันนั้นเรายืนเปิดแพรวอยู่ที่ร้านนายอินทร์ สักพักมีผู้ชายมากับแฟน หยิบแพรวขึ้นดูอยู่ข้างๆ เขาพูดขึ้นมาดังๆ ว่า “เธอ! ดูสิ หน้าเผือกเหมือนกันดีนะ (ตอนนี้เราเงยหน้ามองผู้ชายคนนั้น) เขาเบ๊ปากแล้วโยนแพรวไว้ที่กองเดิม โอ้โห... เราปี๊ดมาก...ไม่อยากให้ใครมาว่าขวัญใจเรา แต่ก็ต้องขอบคุณเขานะที่ทำให้เราคิดได้ นึกย้อนดูตัวเองที่บางครั้งอาจจะไปนินทาว่าดาราสักคน แล้วทับเส้นแฟนคลับเขาโดยไม่รู้ตัว รู้ซึ้งคำว่า “ใจเขาใจเรา” ก็ตอนนี้ แต่เราก็ไม่เคยโยนหนังสือนะ(ต้องใช้เวลาสงบสติอารมณ์อยู่ 2 วันถึงคิดได้) 
      
    ฝน

     ขอบคุณกับความรู้สึกเจ็บร้อนแทนแพรวและคุณสรยุทธ บก.เอกก็เข้าใจเรื่องรักชอบไม่เหมือนกัน เมื่อเห็นไม่โดน ไม่ซื้อ เราไม่ว่า แต่ก็อดข้องจิตไม่ได้ ทำไมต้องโยนเราด้วยฟะ

ชอบแพรว Meke Over
 
    แพรวปรับปรุงโฉมใหม่แล้วสดใสขึ้น สีสันฉูดฉาดได้ใจจริงๆ ปีที่แล้วรอลุ้นว่าเมื่อไหร่แพรวจะนิ่งซะที ช่วงปรับเปลี่ยนอ่านแล้วเวียนหัว ต้องเงยหน้าดูว่าฉันอ่านคอลัมน์อะไรอยู่ ตอนนี้ถึงแพรวจะผอมลง แต่คุณภาพยังคับแก้วเหมือนเดิม(ทำได้ยังไงเนี่ย) ต้องชมทีมงานจริงๆ เลยค่ะ

   ปกคุณสรยุทธไม่ผิดหวังเลย แยกแยะได้จริงๆ อย่างที่โปรยไว้ว่า ใครสรยุทธ ใครหลินปิง แพรวสามารถมากๆ ฮ่าๆ
เรื่องสะสมคูปอง ไม่รู้ว่าแพรวใจดีหรือใจร้าย ให้สะสมข้ามปีกันทีเดียว แถมคูปองชิ้นก็เล็กเหลือเกิน (ตัดเสร็จต้องรีบแปะเก็บ-กลัวหาย) อยากให้แพรวแจกมูลค่าไม่มากแต่แจกแยะๆ จัง ฝนจะได้ตกทั่วฟ้า

    รักแพรวเสมอ-มิ้น

   แคลงใจเรื่องความใจดีเรายอมไม่ได้ ฉบับนี้เลยงัด “สะสมคูปองแพรว” มาเล่น สะสมคูปองน้อยลง 4 ใบเท่านั้น ที่สำคัญเรามีแผนจะมอบโชคถี่ขึ้น ถ้าสนก็ซื้อแพรวทุกฉบับเท่านั้น
แพรวที่รัก
 
    อ่านแพรวมานาน...มาก ตั้งแต่ยังไม่ทำงานจนเดี๋ยวนี้แต่งงานหนสองแล้ว จำได้ว่าตอนที่สนามบินสุวรรณภูมิปิด ต้องไปทำงานที่ BI-TEC แผนกสมาชิกที่แสนจะน่ารักที่สุดในโลกยังโทร.ไปเตือนว่าจะหมดอายุสมาชิกแล้วนะคะ แล้วท่ามกลางความวุ่นวายโกลาหล เราก็ยิ้มออกมาได้แล้วตอบไปว่า “ต่อเลยค่ะ” (ใช้บริการหักบัตรเครดิต)

    จ.ม.นี้เป็นฉบับแรกที่เขียนถึงแพรว เพราะนอกจาก “ลลนา” ของคุณป้าสุวรรณี สุคนธา แล้ว ก็ไม่เคยเขียนหาบ.ก.หนังสือไหนอีก (ตอนเป็นเด็กน้อย คุณป้าสุวรรณี ตอบจ.ม.ทั้งสองหน ดีใจเป็นที่สุด อวดซะเลย)
    ตอนนี้แพรว ‘เช้งวับ’ ทุกอย่างแล้วค่ะ แถมมีคูปองต่างๆให้ลุ้นยิ่งแจ่มเข้าไปใหญ่ รักความเป็นแพรวค่ะ
 
    เจิดนภา ศาลิคุปต

    ขอบคุณกับบัญญัติคำ “เช้งวับ” ดีใจที่เป็นที่ถูกใจ จากคนทำแพรวมานาน...มาก แต่ยังไม่ได้แต่งงานสักหน